Niko van Stichel

Het oeuvre van Niko van Stichel oriënteert zich rond het nomadische en het sedentaire. Hierin verwerkt hij thema’s als verplaatsing, beweging, vormgeving en bewoning. Zijn eigenzinnige bricolages kunnen de dimensie aannemen van grootschalige industriële constructies of worden geminiaturiseerd tot huiskamerformaat. Van Stichel benut klassieke beeldhouwmaterialen, maar tevens rubber, polyester, staal, licht en fotografie al naargelang de identiteit, functie of plaatsing van het beeld. ‘Suburban Prototype’ vertoont als sculptuur een vormelijke en inhoudelijke dualiteit, afhankelijk van twee dominante gezichtspunten die de kijker kan innemen. Vanuit een dwarse oriëntatie wordt de flaneur in het natuurschoon abrupt geconfronteerd met een slanke stele die uitdwarrelt in een gestolde wolk of rookpluim. De tegenstelling natuur versus cultuur, verwijst in dit geval naar de vroegere industriële en grootstedelijke expansie waardoor Brasschaat een uitverkoren plek werd om zich te vestigen. Vanuit een andere hoek bekeken, suggereert de sculptuur een elementaire woonvorm die strak grafisch is vormgegeven. De massieve aanwezigheid van de ongrijpbare wolk, staat in contrast tot de transparante woonvorm die toelaat er doorheen te wandelen. Het beeld wil niet alleen een archetypisch icoon van behuizing (tent of huis) oproepen, maar bovenal de zin tot verkennen, ondernemen en avontuur. De ongereptheid van natuur en droom wordt bewoonbaar in de tastbaarheid die de mens eraan geeft. (Stef Van Bellingen)

(17)