Clemens Briels

Kleur is het hulpmiddel, het verhaal is zijn boodschap. Niet dat Briels het engagement aangaat. Integendeel, hij zet de dagelijkse onbekommerde gebeurtenissen om in fantasierijke, niet eerder waargenomen symbolische figuren. Met indringende, felle kleuren. En academische wetmatigheden op het vlak van perspectief aan zijn laars lappend. Papier en karton aangebracht op het linnen, leveren hem de gewenste diepte. Soms oogt het alsof er aan geschuurd en geplamuurd is. Hij brengt kleur over kleur aan zonder de onderliggende lagen helemaal af te dekken. Waardoor een patineereffect bereikt wordt. Hij creëert zijn werk vanuit het antipodisme. Met deze door hemzelf ontwikkelde filosofie van tegenstellingen zet Briels de gewone dagelijkse gebeurtenissen om in een gedurfd afwijkende maar aangenaam toegankelijke beeldtaal. Het resultaat is een kleurrijk werk met een duidelijk zichtbaar Latijns-Amerikaanse invloed. De traditionele Midden- en Zuid-Amerikaanse muziek is een schier onuitputtelijke inspiratiebron. De Cuban son, mambo, merengue en de souk overgoten met een licht erotische saus zijn muziektonen die hem dwingen tot het creëren van intrigerende schilderijen. Dat hij met deze benadering succes heeft, heeft hij bewezen gezien de wereldwijde waardering en het respect dat hem ten deel valt. Hetgeen niet verwondert, omdat zijn vertalingen van de dagelijkse momenten universeel zijn en dus overal herkenbaar.

(21)